powroty (do płyt)

kiedyś ktoś na tym forum napisał, że na powroty do starszych płyt brakuje czasu. ilość muzyki którą ograniają redaktorzy tego serwisu jest ponoć tak duża, że i tak nie ma chwili, aby słuchać starszych rzeczy. to żaden zarzut oczywiście. ja nawet zazdroszczę. w końcu nie ma nic piękniejszego w słuchaniu muzyki niż jej odkrywanie. to chyba kwintesencja słuchania.
ja jednak nie ograniam tego aż tyle, aby nie wrócić czasem na dłużej do czegoś starszego. są poprostu płyty, do których nie da się nie wracać. mam kilka takich albumów, ale napiszę dziś o płycie, którą dodałem do tej listy w piatek. siedząc w pracy przeglądałem porys.com, a dokładniej jeden z nowych działów 'suplement'. czytałem o 'parachutes' i w dosłownie kilka sekund zapragnąłem posłuchać tego albumu. przedłużające się minuty pobytu w pracy, sprawiły, że wszystko właściwie zostało podporządkowane tylko tej jednej czynności. jadąc do domu zastanawiałem się nawet jak dawno nie słuchałem tej płyty i dam nawet głowę, że zanim dojechałem do domu, odtworzyłem sobie jej obszerne fragmenty w głowie.
właściwie brakuje mi słów aby opisać co poczułem, gdy w końcu zaspokoiłem swoje pragnienie, a szczytowy moment nastąpił na 'high speed'. praktycznie odleciałem.
piszę o tym, bo w ten sposób zdałem sobie sprawę, że cały sens słuchania muzyki to nie tylko jej odkrywanie, ale także takie chwile jak ta. napiszmy w tym wątku o albumach, które wzbudzają w was podobne uczucia. zróbmy przysłowiową setkę płyt ukrytych na zakurzonych półkach. nie piszmy o kanonach, ale o "krążkach-powrotach".
oczywiście zaczynam:

100. parachutes - coldplay

ps.

t: cześć
ł: cześć
t: co ty słuchasz, coldplay?
ł: yep
t: parachutes?
ł: to ich najlepszy album.
t: słyszałem, że najlepiej się sprzedał X&Y.
ł: bo ludzie są pojebani i mają wieśniacze gusta
t: nie wiem... może