SPECJALNE - BRUDNOPIS

Hissing Fauna, Are You The Destroyer? to jeden z nielicznych ubiegłorocznych albumów, do których z chęcią wracam. Przekonuje mnie w pełni ta feeria syntezatorowych dźwięków towarzysząca mrocznym, ekstrawertycznym tekstom Barnesa, w których Kevin rozprawia się z depresją i analizuje rozpad swego małżeństwa z Niną. Dlatego cieszy fakt ukazania się EP-ki Icons, Abstract Thee (EP), czyli płytki, której nie sposób analizować w oderwaniu od wspominanego na wstępie longplaya. Tak muzycznie, jak i lirycznie mamy tu kontynuację wątków zgłębionych na Hissing... i podobnie jak w przypadku albumu pobieżne zapoznanie się z materiałem z tego krótkiego krążka może powodować u słuchaczy mylne wrażenie obcowania z wyjątkowo radosnym, optymistycznym popem. Nic bardziej błędnego – po prostu Barnes posiadł talent opisywania swoich lęków i problemów w sposób perwersyjnie wręcz przystępny.

Icons, Abstract Thee (EP) to swoisty koncept-album o związku Kevina i Niny. W okraszonym dęciakami kawałku "Du Og Meg" Barnes wraca do pierwszych radosnych chwil spędzanych z żoną, z której odejściem nie może się pogodzić. W rozrachunkowym "Voltaic Crusher/Undrum To Muted Da" wyznaje "I've destroyed us, I know" całą winę za rozpad małżeństwa biorąc na siebie. W akustycznym, jakby wyjętym z repertuaru Elliota Smitha, "Derailments In A Place Of Our Own" dramatycznie pyta, czy szczęście jest jeszcze w ogóle możliwe, choć zdaje się z góry wiedzieć, że odpowiedź może być tylko jedna. Z kolei w poświęconym malutkiej córce wzruszającym utworze "Miss Blonde Your Papa Is Failing" próbuje językiem zrozumiałym dla dziecka rozjaśnić nieco przyczyny rozpadu swojego związku. W końcu w niemal dziesięciominutowym monotonnym closerze "No Conclusion" rozprawia się ze swoimi samobójczymi myślami. Wstrząsająca szczerość na tle zapadających w pamięć melodii – w 20 minut od radości poprzez zwątpienie do całkowitego poddania się i rezygnacji.

Puentę do dwóch ubiegłorocznych wydawnictw dopisało życie – Nina podobno wróciła.